Samenleving

Dat Burkina Faso uit veel verschillende volkeren bestaat blijkt uit bijgaande kaart.
samenleving-1
Hierop zijn alleen nog maar de grootste bevolkingsgroepen weergegeven.
De Mossi zijn het talrijkst; ongeveer 50 % van de inwoners is Mossi.
Daarnaast zijn er nog zo’n zestig andere bevolkingsgroepen met vaak een eigen taal, gebruiken, bouwstijl, ed. Vandaar dat het wel praktisch is om het Frans als officiële taal te gebruiken. Maar de meeste mensen spreken naast Frans ook Moore, de taal van de Mossi.
Vergeleken bij veel andere afrikaanse landen is de samenleving in Burkina Faso vreedzaam. Er wordt wel gezegd dat de Burkinezen hun geschillen door middel van zogenaamdsamenleving-2e plaagrelaties of plaisanteries op een ontspannen manier bespreekbaar maken en vaak oplossen. Misschien is Burkina Faso daardoor wel zo rustig en zonder burgeroorlogen, dit in tegenstelling tot veel andere landen in de regio.
80 tot 90 % van de Burkinezen woont op het platteland. Hier proberen ze met akkerbouw en veeteelt in hun bestaan te voorzien. Dat levert meestal te weinig op. Vandaar dat veel mensen als gastarbeider in de buurlanden gaan werken en dan wat van hun verdiende geld naar de familie thuis sturen.
De bevolking is ongelijk over het land verspreid. In het midden woont ongeveer  50 % van de bevolking, voornamelijk afkomstig van de Mossi bevolkingsgroep.

samenleving-3
Mossi-erf

In het noorden, de Sahel (woestijnachtig) en in het zuidwesten (regenwouden) wonen naar verhouding weinig mensen. Burkina Faso telt ongeveer 8000 dorpen, die meestal weer onderverdeeld zijn in verschillende wijken.
Elke wijk bestaat dan weer uit meerdere erven.
Op een zo’n erf wonen vaak een aantal gezinnen van eenzelfde familie.

Bij de Mossi staan op een traditioneel erf meestal huizen/hutten met een rond grondplan en daken van stro. De huizen staan in een cirkel en zijn door een lemen muur of een afscheiding van matten onderling met elkaar verbonden.

 

samenleving-4Buiten het erf staan vaak de graanschuren, die van stromatten gemaakt worden.
Wanneer mensen als seizoenwerker of gastarbeider in bijvoorbeeld Ivoorkust wat geld hebben kunnen sparen, bouwen ze het liefst rechthoekige huizen met een dak van golfplaten.
Op een Mossi-erf wonen soms wel tientallen personen. De oudste man is meestal ook het familiehoofd. Elk gezin heeft vaak een eigen lapje grond, waarvoor de vrouwen verantwoordelijk zijn. Daarnaast hebben families meestal een gemeenschappelijk veld dat wat verder weg ligt en waarop iedereen moet meehelpen.
Op de velden vlak bij het erf wordt vooral mais, gierst en tabak geteeld.
De velden verder weg (in de zogenaamde brousse) worden gebruikt om er bonen en pinda’s te verbouwen, maar ook wel sesam, katoen en rijst.
In het regenseizoen moet iedereen op het land werken. Sommigen bouwen een tijdelijk hutje bij het veld in de brousse en blijven daar dan ‘s nachts om te voorkomen dat er wilde dieren of kuddes op het land komen.

 

Er wordt geoogst in het droge seizoen, na de oogst is er samenleving-5veel minder werk.
De mensen hebben nu tijd over zodat er gelegenheid is om te feesten. Bij het kitoose-feest wordt het eerste bier van de nieuwe oogst gebrouwen. Dit is ook de tijd, waarin getrouwd wordt.
Men gaat nu veel op stap, naar de markt of naar familie. Dat is belangrijk, want de familie geeft sociale zekerheid.
Bij ziekte, voedseltekort of geldnood doen familieleden een beroep op elkaar. Zo geven familiebanden ook verplichtingen.
De rechten en plichten houden niet op bij de dorpsgrens, ze gelden ook voor familieleden die verder weg wonen of voor migranten. Naast familiebanden zijn vriendschappen erg belangrijk om zaken te regelen.